Hoe groot is de kans dat je tweede bevalling weer traumatisch wordt? (En wat je wél in de hand hebt)
Als je dit googelt of aan ChatGPT vraagt, krijg je vaak twee soorten antwoorden:
-
óf een suikerzoet antwoord: “Iedere bevalling is anders, dus maak je geen zorgen.”
-
óf een keihard antwoord: “Ja hoor. Als het eerder misging, gaat het vast weer mis.”
Het lijkt soms wel alsof er twee kampen zijn:
-
het feel good / komt goed-kamp
-
het rampenscenario / bereid je maar voor-kamp
En eerlijk? Op allebei zit je niet te wachten.
Jij wilt gewoon weten:
Hoe groot is de kans dat mijn tweede bevalling weer traumatisch wordt?
En vooral: wat kan ik doen zodat ik niet wéér overvallen word?
In deze blog leg ik je uit wat onderzoek zegt over herhaling van trauma, welke medische factoren je risico kunnen vergroten, én wat je wél kunt doen om met regie en rust je tweede bevalling in te gaan.
Eerst even dit: wat is een “traumatische bevalling” eigenlijk?
Veel vrouwen denken nog steeds dat een bevalling pas traumatisch is als je iets héél medisch heftigs hebt meegemaakt.
Een spoedkeizersnede.
Een baby waarvan de hartslag wegvalt.
Bloedverlies. Paniek. Veel mensen in de kamer.
En ja, dat kan enorm traumatisch zijn.
Maar… daar zit meteen ook de valkuil.
Want een bevalling kan óók traumatisch zijn als er medisch gezien “niks ernstigs” is gebeurd.
Een bevalling kan traumatisch zijn als jij:
-
je machteloos voelde
-
geen controle had
-
doodsbang was (voor jezelf of je baby)
-
je niet gehoord of serieus genomen voelde
-
of dacht: “Dit gaat fout… en niemand ziet het.”
Met andere woorden:
👉 Trauma zit niet alleen in wat er gebeurde, maar vooral in hoe jij het hebt ervaren.
En dat maakt meteen iets heel belangrijks duidelijk:
Twee vrouwen kunnen exact hetzelfde meemaken… en tóch is het voor de één trauma en voor de ander niet.
Heb je meer kans op een tweede trauma als je bij je eerste bevalling trauma hebt opgelopen?
Ja: na een eerdere traumatische bevalling is de kans op een nieuw trauma groter, maar met goede voorbereiding, verwerking en steun kun je die kans flink verkleinen.
En nee, dat heeft niets met zwakheid te maken.
Dit is gewoon hoe ons brein en zenuwstelsel werken.
Uit onderzoek blijkt dat mensen die eerder trauma hebben meegemaakt, een grotere kans hebben om PTSS (Posttraumatische Stress Stoornis) te ontwikkelen na een nieuwe ingrijpende gebeurtenis.
Een grote meta-analyse van Brewin en collega’s noemt eerdere trauma-ervaringen als een consistente risicofactor voor het ontwikkelen van PTSS.
En specifiek rondom bevallen zien onderzoekers ook dat een geschiedenis van trauma of mentale klachten het risico op PTSS na de bevalling vergroot.
Dus ja:
Als jouw systeem al één keer in de overlevingsstand is geschoten tijdens je eerste bevalling, dan kan het de volgende keer sneller weer gebeuren.
Maar… (en dit wil ik echt dat je dit voelt):
👉 Dat betekent níet dat je tweede bevalling automatisch ook traumatisch wordt.
Wat het wél betekent is dit:
Je zenuwstelsel is gevoeliger geworden voor stress en bedreiging.
En juist daar kun je dus óók heel veel in beïnvloeden.
Feiten blijven feiten
Hoeveel traumatherapie je ook doet…
Het verandert niets aan medische feiten.
Heb je bij je eerste bevalling een fluxus gehad?
Dan is de kans op een fluxus bij een volgende bevalling statistisch gezien groter.
Hetzelfde geldt voor complicaties tijdens je zwangerschap.
Als je bijvoorbeeld zwangerschapsdiabetes, cholestase of pre-eclampsie hebt, dan is de kans op extra controles of medische interventies simpelweg groter.
👉 Traumatherapie kan die risico’s niet verkleinen of wegnemen.
De vorige keer overviel het je. Dat gaat je niet nóg een keer gebeuren.
Misschien is dit wel het grootste verschil tussen je eerste en je tweede bevalling:
de vorige keer wist je niet wat je niet wist.
Je had geen idee dat dit óók een scenario kon zijn.
Dus toen het gebeurde… overviel het je compleet.
Niet alleen fysiek. Maar ook mentaal.
Je dacht misschien dingen als:
-
Wat gebeurt hier?!
-
Waarom gaat dit ineens zo?
-
Waarom luistert niemand?
-
Heb ik zelf nog iets te zeggen?
En dat gevoel van overvallen worden… dat is voor veel vrouwen precies het traumastuk.
Maar nu?
Nu heb je iets wat je toen nog niet had:
✅ kennis
✅ ervaring
✅ een lichaam dat signalen herkent
✅ een hoofd dat scenario’s eerder ziet aankomen
✅ woorden voor wat je nodig hebt
En dát neem je allemaal mee in je voorbereiding op je tweede bevalling.
👉 Niet om alles te controleren.
Maar om nooit meer compleet overrompeld te worden.
Maar waarom dan tóch traumatherapie?
Als feiten feiten blijven…
en traumatherapie geen fluxus voorkomt…
en het risico op complicaties niet opeens “verdwijnt”…
waarom zou je dan tóch traumatherapie doen?
Omdat je er met alleen een goede voorbereiding voor je tweede bevalling niet gaat komen.
Sterker nog: veel vrouwen komen niet eens tot het punt dat ze zich gaan voorbereiden…
omdat hun brein en zenuwstelsel bevallen na die eerste ervaring als onveilig hebben gelabeld.
En dat label krijg je er niet af door:
-
tig boeken te lezen
-
een zwangerschapscursus te volgen
-
of een geboorteplan van vier kantjes te schrijven
Want het probleem zit niet in jouw kennis.
Het probleem zit in je systeem.
Dat zie je terug in alles.
Je verlangen naar een tweede kindje is er wel…
maar je hoofd zegt: “No way.”
Je voelt de spanning in je lijf al opbouwen bij alleen al de gedachte dat je ooit weer moet bevallen.
En daardoor:
-
blijf je hangen in twijfel (wel/niet?)
-
stel je het nemen van die beslissing eindeloos uit
-
krijg je stress bij alles wat met zwangerschap en bevallen te maken heeft
-
schiet je lijf al aan bij een simpele gedachte of trigger
-
en voel je je weer even klein, machteloos en alleen zoals toen
En dát is precies waar traumatherapie wél het verschil maakt.
Traumatherapie zorgt er niet voor dat medische risico’s verdwijnen.
Maar het zorgt er wél voor dat je angst niet langer de baas is.
Zodat je jouw verlangen naar een tweede kindje kunt volgen vanuit vertrouwen
in plaats van dat je gevangen blijft in twijfel.
En als je eenmaal zwanger bent?
Dan zorgt traumatherapie ervoor dat je je tweede bevalling blanco in kunt gaan.
Zonder dat de pijnlijke emoties van je eerste bevalling steeds opnieuw aangaan.
Zonder triggers.
Zonder dat je lichaam continu in alarmstand schiet.
Wil je een tweede kindje, maar houd je angst je tegen?
Dan is het tijd om niet langer alleen in je hoofd te blijven rondmalen.
📲 Stuur me een WhatsAppbericht
Vertel me kort wat je hebt meegemaakt en waar je nu vastloopt.
Geen gedoe. Geen salespraat.
Gewoon even samen helder krijgen: wat is er aan de hand en wat heb jij nodig?



