‘Ik dacht dat het moest.’
Vorige week was ik voor de eerste keer bij een cliënte om haar (en haar partner) te helpen bij de voorbereiding van de bevalling. En als je me inmiddels al wat langer kent, weet je dat ik meestal werk met vrouwen die iets met zich meedragen wat maakt dat ze bevallen erg spannend vinden.

Ze hebben last van angst & paniek klachten of ze hebben eerder een nare bevalling of een andere heftige gebeurtenis meegemaakt in hun leven. In eigenlijk alle gevallen is de angst om tijdens de bevalling de controle te verliezen immens groot.

In mijn begeleiding vind ik het altijd heel erg belangrijk om te verkennen waar nu precies de angsten liggen, zodat we samen ook kunnen kijken wat nodig is om de angst te verminderen.

Mijn cliënte van vorige week was, net als heel veel van mijn cliënten, bang voor een vaginaal toucher tijdens de bevalling.

Helaas denken nog steeds heel erg veel vrouwen dat interventies, zoals een vaginaal toucher, dingen zijn die tijdens een bevalling moeten en dat vind ik zo jammer, want als jij echt iets niet wilt, dan hoeft het niet en dat heeft men te respecteren.

Men is altijd verplicht om je goede informatie te verstrekken en je toestemming te vragen, alvorens ze ook maar iets doen. En als het dan een nee is, dan is het een nee.

En begrijp me goed, daarmee probeer ik niet te zeggen dat je alle zorg en interventies maar bij voorbaat moet weigeren. Dat zou erg onverstandig zijn en ook tot gevaarlijke situaties voor jou en/of je kindje kunnen leiden.

Maar je mag wel je eigen grenzen aangeven en bewaken.

En zo ontstond er inspiratie voor de podcast van deze week. Je beluistert hem via de link onderaan dit bericht of via jouw favoriete podcast app onder de naam Moedermoed.

Pin It on Pinterest

Share This