Ik voel me eenzaam na mijn heftige bevalling

Als moeder kom je op veel plekken waar ook andere moeders zijn. Denk bijvoorbeeld maar eens aan het consultatiebureau, het kinderdagverblijf, de school van je kinderen, het zwembad en/of een pretpark. Plekken waar je, voordat je moeder werd, niet of nauwelijks kwam.

En weet je wat het gekke is? Ondanks dat je elke dag zoveel andere moeders ziet en ontmoet, kun je je toch behoorlijk eenzaam voelen na het meemaken van een heftige bevalling. Dat is wat veel vrouwen me vertellen wanneer we elkaar spreken.
“Soms voelt het net alsof ik de enige ben op de hele wereld die zo’n heftige bevalling heeft meegemaakt.”

Toch vertellen de cijfers iets anders, want…

– wist je dat een 1 op de 4 vrouwen negatief terugkijkt op haar eerste bevalling?

– wist je dat 10% van de vrouwen haar bevalling als traumatisch heeft ervaren?

– wist je dat 1-3% van de vrouwen zelfs een ptss overhoudt aan haar bevalling?

Had je dat verwacht?

Een opdracht

Herken je deze eenzaamheid bij jezelf? Dan heb ik een speciale opdracht voor je:

De eerstvolgende keer dat je op het consultatiebureau of bijvoorbeeld het kinderdagverblijf komt, kijk dan eens goed om je heen. En bedenk je, terwijl je dat doet, dat één van elke vier moeders die je daar ziet, ook negatief terugkijkt op haar eerste bevalling.

En de eerstvolgende keer dat je staat te wachten op het schoolplein van de school van je kinderen, of wanneer je als gezin gaat zwemmen, kijk dan weer eens goed om je heen. Eén van de tien moeders die je hier ziet, heeft haar bevalling ook als traumatisch ervaren.

Tenslotte, wanneer je naar een plek gaat waar je heel veel andere moeders gaat ontmoeten, bijvoorbeeld in een pretpark of op een beurs voor vrouwen/gezinnen, doe je het nog een keer. Van de honderd moeders die je hier ontmoet, hebben er een tot drie zelfs een ptss over gehouden aan hun heftige bevalling.

Dat voelt al heel anders, of niet?

Je ziet nog steeds dezelfde moeders die je voorheen ook zag, alleen kijk je nu met hele andere ogen naar ze en dat geeft je een ander gevoel. Een gevoel minder alleen te zijn.

 

Eenzaam na een heftige bevalling? Je ziet het niet aan de buitenkant

Maar welke van al die moeders die je elke dag ziet, is nu juist die ene die ook een heftige bevalling heeft meegemaakt? De moeder die zich zal herkennen in jouw verhaal? Dat is in de meeste gevallen niet iets dat je aan de buitenkant van iemand kunt zien.

De meeste vrouwen die dit hebben meegemaakt, zijn ontzettend goed in zich groot houden voor de buitenwereld. Een masker opzetten en gewoon doorgaan. Doen wat er van een moeder verwacht wordt.

De enige manier om herkenning in een ander te vinden, is door je verhaal met de buitenwereld te gaan delen. En ik weet hoe moeilijk dat is. Ik heb me na de eerste bevalling in 2010 heel erg lang geschaamd voor wat ik had meegemaakt en durfde na een aantal slecht geplaatste opmerkingen mijn verhaal ook niet meer openlijk te delen.

Maar ik merkte daardoor ook dat ik me heel erg eenzaam voelde na mijn heftige bevalling, niet begrepen. Mijn traumatische bevalling was een goed bewaakt geheim geworden.

 

Een burn-out

Vier jaar later, in 2014, ging ik onderuit. Een burn-out. En toen pas ontdekte ik hoeveel energie het bewaken van mijn geheim me ongemerkt had gekost. Alle onverwerkte shit van de eerste bevalling kwam met klap naar boven. Net als een vulkaan die uitbarst. Gewoon niet meer te stoppen.

Om verder te komen in mijn proces, moest ik die bevalling opnieuw recht in de ogen aankijken, hem afstoffen en netjes opbergen in een prachtig doosje in mijn hoofd. En vanaf dat moment is er iets in mij veranderd. Ik ben weer gaan vertellen over wat ik heb meegemaakt. Over mijn bevalling en ook over mijn burn-out. Ik ben over mijn schaamte heen gestapt en durf in mijn verhaal steeds beter mijn kwetsbare kant te laten zien. Zowel privé, als ook zakelijk in mijn bedrijf.

 

Waarom ik vrouwen begeleid bij de verwerking van een traumatische bevalling

De belangrijkste reden waarom ik ben begonnen met dit werk is dat ik voel dat ik met mijn kennis en mijn ervaringen vrouwen met een traumatische bevalervaring veel te brengen heb.

En daarom deel ik mijn verhaal en ervaringen met de buitenwereld, rauw en puur, precies zoals het was en veel vrouwen herkennen zichzelf daarin. Ik wil het meemaken van een heftige of traumatische bevalling uit de taboesfeer halen. Het is niet iets om je voor te schamen. Het is ook niet jouw schuld. Het is iets dat je is overkomen. Een ervaring die een grote impact heeft gehad op jou en je leven.

Maar ik weet ook dat wanneer je de nodige zorg en aandacht besteedt aan de verwerking, het een ervaring kan worden waar je rustig op terug kunt kijken en dat je daardoor verder kunt. Dat is wat ik jou ook gun.

Aan de slag met het verwerken van je bevallingstrauma?
Plan nu vrijblijvend een eerste kennismakingsgesprek in.

Pin It on Pinterest

Share This